Inspiratie hoef ik niet te zoeken het komt op mijn pad. -11-

Wat gebeurd er aan de rafelrand van het leven?

De rafelrand van het leven.

Waar denk ik dan aan; aan mensen die lijden, fysiek of psychisch. Aan vluchtelingen. Aan mensen met een verslaving. Aan dieren of mensen in angst in oorlogsgebieden nabij brandhaarden, tsunami’s. Aan mensen en kinderen vooral, of dieren die honger lijden. Aan mensen én kinderen bovenal, of dieren die verwaarloosd worden fysiek of psychisch. Aan overlijdensprocessen. Tegelijkertijd is het ook maar een uiting; de rafelrand van het leven. Het zijn woorden. Woorden benaderen gevoelens. Maar raken net niet de kern. Woorden weten het hart anders te beroeren dan een ervaring.

Wat betekend de rafelrand voor jou?

De rafelrand van het leven. Ik mocht er naar kijken deze wintertijd. Ik mocht het beleven. Een goede vriend lag 7 dagen in levensgevaar op intensive care. Mijn lief met wie ik al 43 jaar getrouwd ben kreeg een hartinfarct kwam ook op intensive care terecht. In hetzelfde ziekenhuis als onze vriend notabene.
De rafelrand van het leven was dichtbij.
En wat gebeurde er? Wie geregelde dat juist mijn vriendin en zielezusje tegelijkertijd met mij rondliep in dezelfde ziekenhuis gangen. Dat wij op dezelfde dag naar nieuws horen. Wie heeft verzonnen dat we een dag na elkaar uit datzelfde ziekenhuis onze dierbaren mochten ophalen. En dat het hen nu beter gaat. De rafelrand dat is voor mij; daar waar wonderlijke dingen gebeuren. Daar waar ik niets in de hand heb. Daar waar mijn denken geen invloed heeft.
Wat gebeurd er in de natuur aan de rafelrand. De natuur troost, heelt en stelt geen vragen. De natuur stuurt mistvlagen om de wereld kleiner te maken. De natuur geeft zonlicht om alles wat leeft te versterken. De natuur laat in januari 2020 lente geluiden horen, lente geuren ruiken. Stuurt vogels tuinen in, vogels die al willen nestelen en zingen. De natuur tovert lente bloemen tevoorschijn die andere jaren van de kou van sneeuw of ijs nog weken of maanden verstopt blijven. De natuur kleurt zich en laat nieuw leven zien. The circle of life. Daar zit hoop in. Telkens weer een wonder. Verandering en vernieuwing dat is natuur telkens weer. De natuur leeft altijd aan de rafelrand.

De cyclus van alle december vieringen beschreef ik in december in een advent verhaal dat ik voor mijn kleinkinderen schreef. De hoofdpersoon van het verhaal heet Kweenie. Kweenie verpersoonlijkt alles wat ik niet weet. En dat is véél. Kweenie kwam tevoorschijn vanuit een inspiratie. Kweenie heeft me afgelopen tijd vermaakt. Hij ging als advent wezentje langs de deuren. Ik citeer; Hij komt heel vroeg of heel laat. Altijd als het nog pikke donker is. Je ziet hem nooit omdat hij heel verlegen is. Hij verstopt zich meestal als er iemand kijkt. Het is geen mannetje en ook geen vrouwtje. We noemen dit wezentje Kweenie. Elke dag zat er een verhaaltje over Kweenie in de advent kalender. Elke dag werd afgesloten met. “Tot morgen’………………. roept Kweenie in de wind.
Inmiddels raasden stormen over ons land . Inmiddels schilderde ik Kweenie in de wind.

Of beter gezegd Kweenie kwam ’als vanzelf ‘ te voorschijn.
Lucht (wind is een vorm van lucht) is een van de vijf elementen. Het is leuk om je in het element lucht te verdiepen als je iets over jezelf te weten wilt komen. Wind is zuiverend, het waait je hoofd leeg. Tegen de wind in lopen of fietsen is een oefening in mindfull zijn. Storm is een extreme vorm van wind; bedreigend, angstaanjagend of een uitdaging, een soort rafelrand dus. Kweenie houdt van wind hij is er een onderdeel van.
Niets staat op zich. We zijn allen een onderdeel van een groter geheel.

Dat maakt dat ik van Kweenie een gedachtesprong maak naar de Madelief.
Madelief helpt bij extremen. Dit ogenschijnlijk klein kruidje, dat we allemaal kennen, heeft mij de laatste weken gefascineerd.
Ik schreef over de Madelief in 2004 in mijn boekje de wandeling. Destijds had ik al best wat ervaren en beleefd met de Madelief. Nu in deze winter de Madelief al in zo’n grote hoeveelheden bloeit trekt ze mijn aandacht opnieuw. Midden in de nacht krijg ik een ingeving om de Madelief te schilderen. Dat is geheel nieuw voor mij. Al schilderend ervaarde ik de volgende morgen de kracht van de Madelief op een dieper niveau. Het openbaart zich aan me. In bloem, blad én wortel.
De rafelrand is wat ik ervaar. Daar zit kracht. De rafelrand laat zich ook zien in de Madelief door de subtiele rode kleur op de blaadjes. De rafelrand manifesteert zich ook in het wortelstelsel. Dat wortelstelsel is zeer verfijnd én indrukwekkend krachtig. Dé bron van uitwisseling van mineralen en water enz. als voeding voor dit krachtpatsertje van de natuur zit onder de rand van de aarde verstopt.

Er is weinig nodig om je te manifesteren is de boodschap van de Madelief.

Wat ervaar jij bij de Madelief? Hoe lang is het geleden dat jij ertussen hebt gezeten in het gras? Als je niet aan Madelieven plukken toe bent. Dan kun je erover lezen. Mocht je het hoofdstuk van de Madelief uit mijn boekje de wandeling willen lezen stuur me dan per e-mail een berichtje dan stuur ik het hoofdstuk aan je toe.

Verandering en vernieuwing dat is wat er aan de rafelrand van het leven nodig is of zichtbaar wordt.
Als je aan Madelieven plukken toe bent. Eet ze, Ruik ze, Voel ze. Beleef ze. Ze zijn er al volop.

                                       
En als de zon warmer wordt en weer langer gaat schijnen dan is het ontzettend leuk om van de Madelief massageolie te maken.

Waar wij elkaar ontmoeten groeit toekomst.

Thea Boom – Legierse

Praktijk voor natuurgeneeskunde één

Posted by Thea Boom