Inspiratie hoef ik niet te zoeken het komt op mijn pad. – 8 –

Storm in de lente. Juist op het moment dat de bloesems aan de bomen voller zijn dan vol. Juist op het moment dat de geuren van de lente dansen in de wind.

Ze geuren me zo toe dat door mijn neus kunnen ademen een ongekend gevoel van blijdschap biedt. Want je zal maar hooikoorts hebben in de lente. Of met griep op je bed liggen. Of niet naar buiten kunnen om welke reden dan ook. Of simpelweg niet het vermogen hebben te kunnen genieten. Of je zult maar in een land wonen waar de lente geen geuren (meer) geeft. Lente roept zoveel associaties op. In de lente storm fietsend door een van onze prachtig polders mijmer ik.

In een map vol gedichten over de lente schreef ik in 1991 

 

Ik zie het groen, het echte lentegroen

Toch ben ik deze lente niet zo blij

Ik zie weer vlinders, bijen, muggen

Ik ruik de geur zo zwoel zo zwaar

Ik hoor de merels eindeloos zingen

Ik bewonder pimpel ouders, zorgend voor hun piepend grut

Ik voel de zon; geniet, geniet

Ik kreeg daarnet mijn vaders laatste “lentezoen”

Zijn laatste lente is voorbij

Gelukkig is de polder waar ik fiets er een die nog polder mag blijven. Een stukje polder dat niet volgebouwd wordt. Of waar binnen kort een patatweg door aangelegd gaat worden. Of een veld met zonnepanelen het uitzicht gaat vervuilen en de biodiversiteit veranderd. In de lente veranderd er van alles in een rap tempo. Er lag een afgewaaide tak met twee kastanje bloesems op mijn weg. De kastanje bloesem waar ik respect bij ervaar.

Thuisgekomen pak ik mijn boekje De Wandeling en lees;

 

Eenmaal in mijn leven plukte ik zo’n bloemenkroon. Daar was moed voor nodig. Deze bloem plukken kun je niet vergelijken met het plukken van welke bloem dan ook. Het hield me bezig omdat het me niet duidelijk werd of ik goedkeuring van de boom kreeg. Deze bloemenkroon sierde een week lang een ruimte waarin groepswerk werd gedaan. De geur, de lieflijkheid én de kracht van de bloem troffen me elke dag weer. Dit maakte me duidelijk dat juist deze bloem, deze week een functie had in deze ruimte. Dat zijn goedkeuring zich elke dag liet zien en ruiken.

Onder een krachtige Kastanjeboom staan, of rusten tegen zijn stam is een uitdaging.

Er staan er nog kastanjes in de vesting die me mooie foto’s schonken.

 

De Kastanje is voor mij de boom waar ik tegenop kan zien en dat maakt het niet gemakkelijk om er gevoelsmatig mee in contact te gaan. Zo is het met menselijke contacten ook. Diegenen waar we ons ondergeschikt aan voelen komen moeizaam dichtbij, daar leggen we niet snel onze dagelijkse beslommeringen bij neer. Kastanje schept afstand. Als we onze schroom eenmaal overwonnen hebben blijkt de Kastanjeboom een dierbare, goede vriend. Dan worden we gelijkwaardig en delen wijze raad.

De kleur van de bloesem is wit of rood en de afzonderlijke, witte bloemen hebben een rood gekleurde kern met gele vlekken op het bloemblad verrijkt met zacht groene sprieten hier en daar. De moeite waard om van heel dichtbij te bekijken. Rood duidt via de signatuurleer op de werking van Kastanje op het bloed en wit geeft de harmoniserende werking van Kastanje aan.

 Kastanje blad hangt wat slap aan de boom. Het typeert de vermoeide, uitgebluste mens in de tweede of laatste fase van het leven. Zij hebben vaak baat bij Kastanje. De inhoudsstof phylaescine helpt bij het niet kunnen leren van fouten uit het verleden, het alsmaar in herhaling vallen, wat het leven soms uitzichtloos kan doen lijken.

Aesculine, dat zich in de bast bevindt, helpt de doorlaatbaarheid van andere stoffen verhogen waardoor onder andere de doorbloeding wordt verbeterd en weefsels versterkt worden. Vergeetachtigheid en krampen o.a. van het hart ten gevolge van aderverkalking. Reuma en stijve gewrichten zijn klachten waar Kastanje medicinaal bij toegepast kan worden. Kastanje helpt eveneens bij overgangsklachten en menstruatieklachten. Van de Kastanje worden zowel de bast als ook de bloemen en de vruchten gebruikt in tinctuur. Dit leert de fytotherapie over de kastanje .

De Bachremedies White Chesnut, Red Chesnut en Chesnut Bud laten kwaliteiten zien die o.a. onze emotionele processen kunnen begeleiden.

Mijn weg vervolgend in de polder met de bloesem voorop in mijn fietsmand raakte ik geïnspireerd voor dit schrijven.

Want wat gebeurd er met mij deze lente? De Wandeling, het kruidenboekje dat ik 2004 schreef o.a. als ode aan de oude bomen van de vesting wallen, krijgt wellicht een vervolg. Ik ben gaan schrijven over bijzondere bomen in Hellevoetsluis. De oude beuk bv. midden in de vesting is zo’n monumentale boom.

Net zoals de Es

Terwijl ik daar ben. Kijkend, voelend, ruikend, ervarend belevend neem ik gesprekjes op die ik met mezelf heb. Deze gesprekjes zijn voeding voor mijn schrijfsels. Dit schrijven over bijzondere bomen geeft mijn schrijvers geest een totaal vernieuwende impuls. Ik ben inmiddels twee maal ‘op bezoek’ geweest bij de Es op de vesting wallen.

In mijn beleving zijn bomen en planten levende organismen. Ik geloof in – en ervaar contact met bomen. Communiceren gaat op een wijze die zich niet laat vergelijken met welke vorm van communicatie dan ook.

De Es staat dichtbij het droogdok.

De dikke stam heeft een plek waar een stoeltje in zijn stam lijkt te zijn. Daarop zittend ervaar ik de warmte van de stam. Of is het de warmte van de zon die de stam heeft verwarmd? Om dit te toetsen zit ik ook een poosje aan de schaduwkant. Ik word stil stiller, innerlijk stil. Ik stel verschillende vragen. Die ik opneem op mijn dictafoon. Zo maak ik een opname. Melancholiek en blijdschap zijn emoties die ik ervaar in deze momenten van afstemming. De antwoorden komen en de emoties die komen zeggen iets over mij én wellicht ook iets over de Es.

Hoe kan ik dit toetsen? Is het belangrijk om het te toetsen. Of is het belang, de vreugde en het inzicht dat ik in dit unieke moment ervaar? Ja, daar ga ik voor. Elk moment van vreugde geeft heling. Een moment van afstemming geeft een impuls aan mijn hele systeem. Een éénheids gevoel. Dat is wat ik wil en kan leven en uitdragen.

Wat een kracht heeft deze boom. Hij heeft het hek wat hem belemmerde in zijn groei doorboort. Hij heeft het dikke ijzer gebroken. Dat heeft hem verwond en de wond is weer geheeld. Hij groeide lustig door. Al bloed hij wel. Al heeft het hem zo uitgeput dat hij de zwam niet heeft kunnen weerstaan . De parasiet werd te sterk, zijn immuunsysteem werd zwak.

  

Wat gebeurd er met me  deze lente. Ik volg nieuwe impulsen

Ik organiseer vanuit oude kennis en ervaring nieuwe dingen. Nieuwe projecten worden opgestart. En door dat alles heen ervaar ik dat ik de symboliek van de kastanje gebruiken kan. Het gaat namelijk allemaal niet als vanzelf.

Wat een geluk dat juist deze tak van de boom waaide in de storm.

Wat een geluk dat de oude monumentale Es en de bomen van de vestingwallen wéér met me samenwerken. Net als in 2004. De samenwerking van bomenkracht rijkt verder dan mijn verstand kan begrijpen. Daar is inmiddels onderzoek naar gedaan. Bomen communiceren onderling. Waar de samenwerking tussen de bijzondere bomen van Hellevoetsluis toe leidt? Ik weet het niet. Hoe oud mag een boom worden? Wanneer kunnen we de samenwerking tussen bomen op de juiste waarde schatten? Wij mensen zijn onwetend ondanks onze kennis. Zodra we van elkaar kunnen leren begrijpen komt er een vorm van vertrouwen en wijsheid. Hoe oud mag/moet ik worden, om nog sensitiever te leren luisteren naar mensen én naar de boodschappen uit de natuur.

Ik heb begrepen dat er vanuit de gemeente Hellevoetsluis aandacht komt voor de Es. Hij is genomineerd als tree of the year.

Hopelijk groeit hiermee ook voor andere, oude, bomen het respect.

Hopelijk blijven de polders groen.

Hopelijk gaan we heel veel natuur beleven.

 

The earth is my mother I must take care of her, 

is de mantra die past.

 

Waar wij elkaar ontmoeten groeit toekomst.

Thea Boom – Legierse

Praktijk voor natuurgeneeskunde één

Posted by Thea Boom