Inspiratie hoef ik niet te zoeken het komt op mijn pad -3-

Deze lente was het drie dagen hoogzomer. De natuur kan dit niet behappen alles gaat opeens te snel.
De trosjes vallen van de berk voordat het stuifmeel heeft kunnen verwaaien met de wind. De populieren kleuren hun prille jonge blaadjes met koningsdag niet oranje, maar zijn al groen. De grasvelden in Hellevoetsluis vieren feest, er is nog niet één maaibeurt geweest. Paardenbloemen, pinksterbloemen, madelieven, bosanemonen en hondsdraf sieren tegelijkertijd, vol vreugde het hoge gras. Hun kleuren en geuren verlevendigen en stimuleren ons. Dansende gele sleutelbloemen zwaaien in de wind terwijl ook de witte daslook bloeit. Brandnetels om soep van te maken groeien zichzelf voorbij. Het jonge, lever reinigende, paardenbloemblad heeft al snel een te dikke nerf om het te kunnen eten. Wat een overvloed. De rijkdom uit de apotheek van de van de natuur maakt hebberig. Voorzichtig. Want baadt het niet dan schaad het niet, is niet waar.

De Madelieven roepen om olie van hun heilzame bloempjes te maken. De berkensliertjes, die in mijn te drogen hangende dekbedhoes neervielen op de heetste dag in april, zitten nu in de amandelolie. De olie staat in onze vensterbank en begint al te geuren.

Dit is de tijd waarin we leven. Alles lijkt anders dan voorheen, niets is zeker.

Dit maakt ontvankelijk om aandachtig te leven. Het leven te leven zoals het komt. Elke gebeurtenis te bezien als een voorbijganger. Kijkend, invoelend, belevend en weer latend voor wat het is. Blijven lopen, blijven kijken, blijven voelen, ciperen (accepteren en meebewegen).

De lente is dé tijd voor nieuwe impulsen, nieuwe impulsen ontstaan vanuit oude vaardigheden en belevenissen; gezond gezaaid zaad gevallen op de juiste plek. Het oude zit diep verankerd in ons. Zoals een paardenbloem zijn penwortel diep in de aarde verankert en langzaamaan heilzaam en –genees- krachtig wordt.
Om -genees- krachtig te worden is tijd, gezondheid en de juiste potentie nodig. Vandaar dat de geneeskracht van de paardenbloemwortel pas in de herfst op haar hoogtepunt is. Wij vrouwen op ons 52e het jaar van de wijze vrouw vieren. Mensen rond hun 65e dingen gaan doen die vanuit hun hart kloppend zijn. Mannen hun penopauze vaak gebruiken om oude jeugddromen te verwezenlijken om deze in een breder perspectief zinvol te gebruiken. Alles gaat sneller sinds 2012. Jonge mensen leven wijsheden en bereiken bewustwordingsprocessen, uiten talenten, die hun leeftijd ver vooruit lijken te gaan. Hans Stolpt vertelt dat zielen in deze tijd eerder incarneren.

Alles is anders dan voorheen deze lente, oude (schijn)zekerheden vallen weg. Ik schreef mezelf opbeurend toe;
Dhunjabad de Schouw. Dhunjabad helende werkplek. Dhunjabad mooie mensen daar. Dhunjabad voor processen, mogelijkheden tot groei. Twintig jaar vervlogen als een zucht in de eeuwigheid. Mensenwerk onder het dak van de Schouw. Werk van handen en hoofd, via het hart. Wezenlijk doordrenkt door 20 jaar beleving huil, zing en bid ik Dhunjabad de Schouw. Lichtplek aan Donkerewegen van zovelen Dhunjabad. Licht draagt verder en verder als vanzelf. Hartenbanden blijven tot in eeuwigheid. Dhunjabad de Schouw, mensenwerk beroert mét én zonder jou. Ik ga mijn baan verliezen en herschik mezelf.

Het is lente en tijd voor nieuwe impulsen.

Alles valt samen. Ik val samen met wat vanzelfsprekend de essentie is voor mensenwerk; In contact met de ander kwetsbaar én professioneel zijn daar waar het nodig is. Meteen is er een nieuwe uitdaging. Een nieuwe doelgroep. Een vernieuwende impuls in het leven. Mensenwerk met mensen zonder mogelijkheden tot verbale communicatie. Mensen in een lichaam dat hen beperkt. Onderzoekend en nieuwsgierig stap ik de wereld van woongroep Parzival binnen. Dankbaar ontvang ik vertrouwen en contact vanuit een vernieuwende vorm van communiceren voor mij. Een uitdaging om te focussen op dat wat is en daarin meebewegen, via afgestemd contact.

Alles is deze lente anders dan voor heen. Er is een vriendin met kanker. Er is een vriendin die een boom plant omdat haar broer op dertig jarige leeftijd zichzelf van het leven benam, 38 jaar geleden. https://www.treesofmemory.com. Er is een vriend langdurig ziek. Onze oudste zoon gaat trouwen na 11 jaar samenzijn. Zijn twee kinderen begeleiden hem en hun moeder op weg naar vernieuwing. Deze cruciale gebeurtenissen laten voelen hoe deze mensen ertoe doen. Grootse, wereldse, zaken raken de kern van ons zijn. We kunnen onze ogen niet sluiten. Er wordt een veelheid van aandacht gevraagd. Uitdagingen waarin vertrouwen en doelgerichtheid hand in hand mogen gaan.

Alles heeft tijd nodig om te verteren. Daar is gerichte aandacht voor nodig. Je kunt maar één paardenbloemblad tegelijk plukken. Aan één madeliefje ruiken. Eén kastanje bloesem bewonderen. Eén meidoornbloempje bestuderen.

Een ding tegelijk, moment voor moment aandachtig, juist in deze overvloed van impulsen.

Lente vieren blijkt een hele kunst. Er zijn zoveel dingen om dankbaar voor te zijn in dé overvloed van deze lente. Inmiddels zijn er ontelbaar veel kleuren lente groen en zijn de bloesems beregend. Waaien hun blaadjes in de wind.

Luister maar, …. .
Wat is jouw impuls, …. ?
Waar ligt jouw aandacht, …. ?
Welke keuze maak jij, …. ?

Ik luister en zing een van de oudste mantrá’s ;

Gate, gate, paragate parasam gate bodhi svaha.

Vert; gaat, gaat, gaat voorbij, gaat totaal voorbij, ontwaakt. Doorgaan in de cycli van leven naar leven.

 

Waar wij elkaar ontmoeten groeit toekomst.

 

Thea Boom- Legierse
Praktijk voor natuurgeneeskunde één

Posted by Thea Boom