Inspiratie zoeken hoeft niet -het komt op mijn pad-

Geestelijk leven voeden is iets wat dagelijks onderhoud behoeft. Een bezinnende tekst, een gebed, een moment van stilte creëren. Het gaat niet vanzelf, er ruimte voor nemen is een kwestie van dagelijks doen. totdat het wel als vanzelf gaat. Een onrustige geest zet aan tot, ik ga en ik doe en ik kan. Vol inspiratie werd ik wakker op de eerste morgen van de wintertijd. Terwijl ik, bijna dwangmatig, achter de pc kroop wees een boodschapper me, via een binnengekomen spirituele e-mail, me op mijn gedrag.

Inspiratie, je mocht rijpen, eerst in meditatie bleek een betere volgorde . Zo werd weer bevestigd dat elke gebeurtenis een ingang kan zijn naar bewustwording.

Deze inspiratie vraagt om te gedeeld te worden;
Onze tai chi groep zocht, en vond onlangs, een nieuwe plek. Onze wens om buiten de lessen te mogen blijven volgen ging in vervulling. Langs het Haringvliet, met uitzicht op de Brouwersdam, tussen wilgen, duindoorns en andere prachtige heilzame zaken zoals (zon)licht, wind en zand onder onze voeten oefenen we hier nu wekelijks bewegen vanuit onze chi.

De duindoorn die daar volop groeit fascineerde en ik nam wat takken mee naar huis. Thuisgekomen mochten deze in de diepvries zodat de bessen er later bevroren gemakkelijk afgingen. Deze werden in een potje gestopt en zorgen voor een rijkdom aan vitamine C op voorraad. Helaas om duindoorn-olie van te maken is het te laat in het seizoen om te oogsten. Dus duindoorn-olie maken gaat op een verlanglijstje voor de volgende herfst.

Mijn inspiratie voor vandaag leidt me dankzij alweer een boodschapper naar wezenlijkere zaken. Deze inspiratie leidt me naar verwondering en boodschappers die we alleen zien en opmerken als er rust, stilte, ruimte en tijd is.

Er kwam namelijk een waterjuffer op mijn pad. Ik zat, na een tai chi les, in zon en wind. Niet gehinderd door tijd en afleiding kreeg ik de gelegenheid om te zien hoe een rode waterjuffer sporen nalaat in het warme zand. Zij of hij, ik noem haar zij, vloog telkens een paar centimeter verder naar een nieuw warm plekje in het zand om de vleugels uit te spreiden. Prachtige grote facet ogen ronddraaiend in haar kop die geen moment stilvalt, scanden constant de omgeving af. Dit maakte dat er vanuit gezonde waakzaamheid veiligheid voor haar gecreëerd werd. Vanuit deze veiligheid laat ze haar vleugels al trillend sporen maken in het zachte zand alsof er een moment van ontlading, ontspanning plaatsvindt. Geheel onbewust van haar daad ontstaat er een mooi zand schilderij van waterjuffer vleugel sporen.

Hoe belangrijk is het nalaten van sporen? Is de vraag die in me opkwam.
Hoe belangrijk is het dat sporen gezien en herkent of erkent worden?
De sporen van een paddenstoel bv zorgen voor het nageslacht. De reuk- of voetsporen van een paard of ree of leeuw daar herkennen we het belang van.

De sporen van deze waterjuffer brachten me inzicht.

Inzicht vanuit natuurbeleving geeft vernieuwing én veelal een wonderlijke sprong in het bewustzijn die blijvend is.

Werken wil ik vanuit datgene wat nodig is. Leven wil ik vanuit datgene wat nodig is. Mijn sporen zijn o.a mijn schrijfsels. De waterjuffer leert me bescheidenheid. Ze leert me dat licht zich als vanzelf verplaatst en sporen nalaat. Ze leert me vertrouwen op de balans die ik heb verworven in mijn groei van de afgelopen jaren. Ze laat me helderheid en beheersing zien. Persoonlijk ben ik toe aan vernieuwing en al weet ik niet hoe. Ik weet dat het mijn hart me de weg wijst niet mijn verstand of mijn hang naar zekerheden. De waterjuffer laat me verrassende kleuren zien in haar door de zon beschenen vleugels. Onbewust sporen makend in het zand, onbewust een schilderij creërend. Onbewust mijn boodschapper op deze dag.

Waterjuffers `en libellen zo lees ik later in het boek ; ‘luisteren naar dieren ’’ worden geassocieerd met magie en mystiek. De magie van het licht en alles wat daar ooit mee verbonden is.

Dat brengt me terug bij de boodschapper van deze ochtend; Ik hou van de mystieke achtergronden van spirituele- en religieuze zaken. Ik kan erover lezen ik kan erover filosoferen en praten. Maar hoe voel ik het, hoe leef ik het, hoe werk ik vanuit wijsheid, kennis en licht? Welke sporen laat ik onbewust na? Zijn ze zo licht als de sporen van een waterjuffer of verpletterend als een paardenhoef?

Wat zijn jouw sporen? Daar gaat het om bij dagelijkse keuzes die er te maken zijn in het leven. Gaat het moeiteloos, vanuit alles dat bewust of onbewust verkregen en verworven is. Hoe waakzaam en alert moeten we zijn.

De enige keuze die er is, is ja zeggen op het juiste moment tegen de juiste mens, dier boom of plant. Elkaar wezenlijk ontmoeten zodat we elkaars boodschapper zijn. De natuur als boodschapper is een mooie serieuze invalshoek. De voeding vanuit spirituele en religieuze invloeden ook. Moge onze sporen vanzelfsprekend zijn en veiligheid scheppen dat wens ik ons allen toe.

-waar wij elkaar ontmoeten groeit toekomst- .

                                                                                                                    Thea Boom – Legierse .

Praktijk voor Natuurgeneeskunde één

Posted by Thea Boom